چرا سویه امیکرون بیماری شدید ایجاد نمی کند؟

خراسان رضوی نتایج تحقیقات اخیر نشان میدهد که سویه اُمیکرون در مجاری تنفسی رشد می کند و در ریه ها کندتر تکثیر می شود.
به نقل از نیوز، پژوهشگران اعلام کردند که تفاوت های عمده در سویه اُمیکرون و سایر سویه های ویروس کرونا ممکنست به پیش بینی تاثیرات اُمیکرون کمک نماید.
آنان بیان کردند: در مقایسه با سویه دلتا، این سویه ۷۰ برابر سریعتر در بافت هایی که مسیرهای هوایی را می پوشاند تکثیر می شود و ممکنست گسترش فرد به فرد را تسهیل کند اما سویه اُمیکرون در بافت های ریه ۱۰ برابر آهسته تر از نسخه اصلی ویروس کرونا تکثیر و احیانا منجر به بیماری سبک تر می شود.
شایان ذکر است، گزارش رسمی یافته ها برای انتشار در دست بررسی و هنوز توسط گروه تحقیقاتی منتشر نشده است.
دکتر مایکل چان چی وای، محقق این تحقیق در بیانیه خبری منتشرشده توسط دانشگاه هنگ کنگ اظهار داشت: توجه به این نکته مهمست که شدت بیماری در انسان تنها با تکثیر ویروس تعیین نمی گردد بلکه برمبنای پاسخ ایمنی هر فرد به عفونت است که گاهی اوقات به التهاب تهدیدکننده زندگی تبدیل می شود.
چان اضافه کرد: یک ویروس بسیار عفونی ممکنست با آلوده کردن افراد بیشتر، موجب بیماری شدیدتر و مرگ شود حتی اگر خود ویروس کمتر بیماری زا باشد. بدین سبب نتایج تحقیقات اخیر ما نشان میدهد که سویه اُمیکرون تا حدی از مصونیت حاصل از واکسن ها و مصونیت طبیعی می گریزد بدین سبب تهدید کلی سویه اُمیکرون احیانا بسیار مهمست.
بگفته پژوهشگران، مدلی ساختاری از نحوه اتصال سویه اُمیکرون به سلول ها و آنتی بادی ها می تواند رفتار آنرا مشخص و به طراحی آنتی بادی های خنثی کننده کمک نماید.
پژوهشگران با بهره گیری از مدلهای کامپیوتری پروتئین اسپایک سطح اُمیکرون، برهم کنش های مولکولی سنبله بر پروتئین سطح سلولی به نام ACE۲ یعنی دروازه ورود ویروس به سلول را تجزیه و تحلیل کردند.
جوزف لوبین از دانشگاه راتگرز در نیوجرسی اظهار داشت: بطور استعاری، ارتباط ویروس اصلی با ACE۲ مانند دست دادن است اما ارتباط اُمیکرون با آن شبیه زمانی است که دو نفر دستان خودرا با یکدیگر گره کرده و بفشارند.
لوبین اضافه کرد: آناتومی مولکولی اُمیکرون ممکنست نحوه همکاری جهش های اُمیکرون برای مساعدت با آلوده کردن سلول ها را توضیح دهد.
گروه تحقیقاتی همین طور سنبله را با کلاس های مختلف آنتی بادی هایی که اهتمام در حمله به آن داشتند، مدل سازی کردند.
لوبین اظهار داشت: آنتی بادی ها از زوایای مختلف حمله می کنند و در این حمله تعدادی از آنتی بادی ها احیانا نابود می شوند در صورتیکه برخی دیگر موثر باقی می مانند.
وی می گوید: واکسن های تقویت کننده، سطوح آنتی بادی را می افزایند و در نتیجه «مدافعان بیشتری» ایجاد می کنند که ممکنست تا حدودی ضعف آنتی بادی در بعضی افراد را جبران کند.
این محقق اشاره کرد: این یافته ها در وب سایت bioRxiv انتشار یافته است و پیش از بررسی همتایان، باید با نمونه های واقعی از افراد تایید گردد. بااینکه پیش بینی های ساختار مولکولی ما به هیچ وجه نتایج نهایی در مورد اُمیکرون نیست اما امیدواریم که پاسخ سریع تر و موثرتری را از طرف جامعه جهانی بوجود آورد.