انسولین چطور کشف شد؟
به گزارش فست فود باز، کمی بیشتر از یک قرن پیش، تشخیص دیابت نوع یک، بخصوص در کودکان، اغلب به معنای نزدیک شدن به پایان زندگی بود. پزشکان راهی برای جبران انسولین ازدست رفته نداشتند و یکی از معدود روشهای موجود، رژیم های غذایی خیلی سخت و کم کالری بود؛ روشی که با وجود به تأخیر انداختن پیشرفت بیماری، بیماران را بشدت ضعیف می کرد.
به گزارش فست فود باز به نقل از خبر آنلاین، همه چیز در سال ۱۹۲۲ تغییر کرد؛ زمانیکه تزریق موفق انسولین به یک نوجوان ۱۴ ساله در تورنتو، فصل جدیدی در تاریخ پزشکی گشود.
در سال ۱۹۲۱، فردریک بنتینگ با حمایت جان مک لئود و همراهی چارلز بست، آزمایش هایی را برای استخراج ماده تنظیم کننده قند خون از پانکراس شروع کرد. نتایج اولیه امیدوارکننده بود، اما عصاره جهت استفاده انسانی به خالص سازی بیشتری نیاز داشت. جیمز کولیپ با پیوستن به گروه، در آماده سازی انسولین قابل استفاده نقش مهمی ایفا کرد.
مشروح این گزارش را با عنوان «وقتی درمان دیابت «گرسنگی» بود؛ انسولین چه طور همه چیز را تغییر داد؟/ کشفی که خیلی زود نوبل گرفت/ انسولین های اولیه از پانکراس گاو و خوک استخراج می شدند» در خبرآنلاین بخوانید.
لئونارد تامپسون که بر اثر دیابت بشدت تحلیل رفته بود، ۱۱ ژانویه ۱۹۲۲ اولین تزریق را دریافت کرد؛ اما نتیجه رضایت بخش نبود. بعد از خالص سازی بیشتر، تزریق دوم در ۲۳ ژانویه انجام شد و این دفعه قند خون و میزان قند و کتون ادرار او کم شد.
کشفی که نوبل گرفت
در سال ۱۹۲۳، جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی به بنتینگ و مک لئود تعلق گرفت. انسولین های اولیه عمدتا از پانکراس گاو و خوک استخراج می شدند، اما پیشرفت فناوری بعدها امکان تولید انسولین انسانی را فراهم نمود.
تامپسون بعد از شروع درمان ۱۳ سال دیگر زندگی کرد و در سال ۱۹۳۵، در ۲۷ سالگی، درگذشت.
انسولین دیابت نوع یک را درمان نکرد، اما آنرا از بیماری ای که اغلب به مرگ سریع منتهی می شد، به بیماری قابل کنترل تبدیل کرد. در عین حال، دسترسی به این داروی حیاتی بازهم در قسمتهایی از جهان با محدودیت روبه روست.
منبع: fastfoodbaz.ir
About Author
