چهره را می شناسید، اسم را نه!
به گزارش فست فود باز، فراموش کردن نام افراد، محل گذاشتن وسایل یا موضوعی که قصد گفتن آنرا داشته ایم، تجربه ای آشنا برای ماست؛ اما چه زمانی این فراموشی ها طبیعی است و چه زمانی باید آنرا جدی گرفت؟ که یک روانشناس در این زمینه با تکیه بر تفاوت حواس پرتی و اختلال حافظه اظهار داشت: تکرار فراموشی ها، تاثیر آنها بر زندگی روزمره و کاهش عملکرد حافظه نسبت به گذشته، همچون نشانه هایی است که نباید نادیده و برای درمان باید اقدام نمود.
به گزارش فست فود باز به نقل از خبر آنلاین، مرضیه عزیزی معین، روان شناس با اشاره به اینکه فراموشکاری در زمانی طبیعی و در زمان دیگری باید جدی گرفته شود اظهار داشت: همه ما گاهی مواردی را فراموش می نماییم، مثلاً یادمان می رود کیفمان را کجا گذاشته ایم، نام فردی را که می شناسیم برای چند لحظه از ذهنمان می رود یا گاهی فراموش می نماییم چه چیزی می خواستیم بگوییم. این نوع فراموشی ها طبیعی است و لزوما جای نگرانی ندارد، اما مسئله زمانی باید جدی پیگیری شود که این فراموشی ها بارها تکرار شده و بر روند عادی زندگی ما تأثیر منفی بگذارد.
ایسنا نوشت: وی ادامه داد: به عنوان مثال وقتی فرد قرارهای مهمی مثل یک مصاحبه کاری را فراموش می کند یا در انجام کارهای روزمره ای که قبلا بسادگی از عهده آن برمی آمد گرفتار مشکل می شود، مثلاً شماره تلفن خانه خویش را به یاد نمی آورد، باید آنرا جدی گرفت. نکته مهمی که باید به آن دقت کرد، تعداد دفعات تکرار این فراموشی ها و میزان صدمه ای است که به زندگی فرد وارد می نماید. همینطور باید وضعیت کنونی حافظه فرد را با گذشته خودش مقایسه کرد. اگر فرد قبلا حافظه خوبی داشته و الان گرفتار افت عملکرد شده، این تفاوت معنادار نیازمند بررسی دقیق تر است.
تفاوت حواس پرتی با اختلال حافظه
این روان شناس با اشاره به اینکه میان حواس پرتی و اختلال حافظه تفاوت وجود دارد، اظهار نمود: حواس پرتی به این معناست که اطلاعات از همان شروع به درستی وارد ذهن نمی شوند، یعنی فرد توجه و دقت کافی به مبحث ندارد. مثلاً ممکنست در حالیکه با تلفن صحبت می کنید کیف یا کلید خویش را جایی بگذارید یا دانش آموزی که هم زمان با تدریس معلم با دوستش صحبت می کند، تمرکز لازم را روی درس نداشته باشد، این ها نمونه هایی از حواس پرتی هستند.
عزیزی معین افزود: در مقابل در اختلال حافظه، فرد ممکنست اطلاعات را دقیق دریافت و به خوبی توجه کرده باشد، اما در نگهداری یا بازیابی آن گرفتار مشکل می شود. به عنوان مثال فردی که شماره تلفن خانه اش را از قبل کاملا حفظ بوده اما حالا آنرا فراموش کرده، در مرحله «به سپاری» مشکل ندارد، بلکه در مرحله نگهداری یا یادآوری گرفتار چالش است. به صورت خلاصه می توان اظهار داشت که حواس پرتی مستقیما به تمرکز مربوط می شود و مانع از ثبت درست اطلاعات می گردد، اما اختلال حافظه مربوط به نقص در سیستم ذخیره و فراخوانی اطلاعات در ذهن و مغز است.
فراموشی واژه ها یا نام ها
وی ضمن اشاره به این که گاهی نام ها یا واژه ها را فراموش می نماییم اما بعدتر ناگهان به یاد می آوریم، اظهار نمود: این اتفاق برای بسیاری از ما پیش می آید. از نظر روان شناسی، این مساله به فرآیند بازیابی اطلاعات از حافظه مربوط می شود. گاهی اطلاعات در ذهن و حافظه ما وجود دارند، اما در آن لحظه نمی توانیم به آنها دسترسی پیدا نماییم. مثلاً ممکنست درحال صحبت با کسی باشیم و اسم فرد آشنا را به یاد نیاوریم، در حالیکه چهره اش را می شناسیم و حتی می دانیم کجا با او آشنا شده ایم، ولی چند دقیقه بعد، وقتی دیگر به آن اسم فکر نمی نماییم، ناگهان نام به ذهنمان می آید یا زمانی که اسم یک بازیگر را به یاد نمی آوریم اما چهره و فیلم هایی که بازی کرده در ذهنمان هست.
این روان شناس اظهار داشت: یکی از توضیحات این پدیده اینست که گاهی بین اطلاعات ذخیره شده در حافظه و نشانه هایی که برای بازیابی به آنها احتیاج داریم، ارتباط کافی برقرار نمی شود بنابراین ممکنست به شکل موقت آن اطلاعات به ذهنمان نیاید، اما با تغییر موقعیت یا دریافت چند نشانه، اطلاعات باردیگر بازیابی شود. این اتفاق در رابطه با نام افراد و واژه ها بسیار شایع است، چون اسم ها معمولاً ارتباط معنایی کمتری با خصوصیت های شخصی دارند. با این وجود فراموشی یک اسم یا واژه به این مفهوم نیست که حافظه مان مبتلا به اختلال شده است، اما زمانی که این مسئله تکرار شود و با مشکلات دیگری مانند اشکال در یادگیری، اختلال در صحبت کردن یا حتی در انجام کارهای روزمره همراه باشد، بهتر است به یک پزشک و روانشناس رجوع شود.
حرف آخر اینکه این نوع فراموشی ها طبیعی است و لزوما جای نگرانی ندارد، اما مساله زمانی باید جدی پیگیری شود که این فراموشی ها بارها تکرار شده و بر روند عادی زندگی ما تاثیر منفی بگذارد. مثلا ممکنست در حال صحبت با کسی باشیم و اسم فرد آشنا را به یاد نیاوریم، در حالی که چهره اش را می شناسیم و حتی می دانیم کجا با او آشنا شده ایم، ولی چند دقیقه بعد، وقتی دیگر به آن اسم فکر نمی نماییم، ناگهان نام به ذهنمان می آید یا زمانی که اسم یک بازیگر را به یاد نمی آوریم اما چهره و فیلم هایی که بازی کرده در ذهنمان هست. این اتفاق در ارتباط با نام افراد و واژه ها بسیار شایع است، چون اسم ها معمولا ارتباط معنایی کمتری با مشخصه های شخصی دارند.
منبع: fastfoodbaz.ir
